Hoger Onderwijs in het VK
Universiteiten, diploma's en toelating
Het verdere onderwijs bestaat in het algemeen uit hoger onderwijs. Het hoger onderwijs wordt gedefinieerd als geavanceerde cursussen van een standaard hoger niveau dan het A-niveau of gelijkwaardig. Er wordt meestal verwezen naar cursussen van de eerste graad.
Cursussen kunnen voltijds, deeltijds of gecombineerd zijn. Deze worden aangeboden door 89 universiteiten (48 oude en 41 nieuwe universiteiten die voormalig polytechnisch waren), plus 15 Schotse instanties en honderden instellingen van Hoger Onderwijs (CHE). Vele hebben lerarenopleidingen.
Het VK wordt internationaal erkend voor zijn superieure universiteiten en andere instellingen voor hoger onderwijs. Deze omvatten bv. de universiteit van Oxford (12de eeurw) en Cambridge (13de eeuw), ook gekend als 'Oxbridge'.
De toelatingsleeftijd van universiteitsstudenten is gewoonlijk 18 jaar (hoewel er uitzonderlijke studenten zijn van jongere leeftijd) en cursussen duren gewoonlijk drie of vier jaar. Dit wordt gezien als een groot voordeel voor buitenlandse studenten van landen waar de cursussen langer duren en Britse universiteiten bijna meer dan 100000 overzeese studenten aantrekken.
Er zijn ook vele Amerikaanse instituten in het VK, voornamelijk in Londen. Voor meer informatie kan je de volgende instantie contacteren; Educational Advisory Service, The Fulbright Commission , Fulbright House, 62 Doughty Street, London WC1N 2JZ, 020-7404 6994).
In het laatste decennium waren er veel mensen die verder studeerden en ongeveer 40% van alle schoolverlaters gaan nu naar de universiteit. Vanaf je vroege jaren 80 is het aantal graduaten verdubbeld tot 1,4 miljoen en vandaag heeft 60% van de 18-jarigen de mogelijkheid om naar de universiteit te gaan. Vele universiteiten hebben hun toelatingsvoorwaarden verzacht om meer studenten aan te trekken en ook door de vermindering van schoolverlaters die verder studeren.
De laatste jaren aanvaarden universiteiten studenten die gebuisd waren voor het A-niveau examens om lege plaatsen te vullen (universiteiten krijgen te kampen met financiële straffen als ze niet voldoende studenten inschrijven). Sommige universiteiten waarderen ook studenten op die niet geslaagd waren voor hun examen en vele mensen beweren dat de standaarden van de hedendaagse diploma's minder waard zijn dan 20 of 30 jaar geleden. Sommige analisten geloven zelfs dat de universiteit van Oxford en Cambridge onder de standaarden belanden die vastgesteld werden door andere landen, vooral de VS.
Kosten van Britse universiteiten
Britse en Europese (EU) studenten betalen 1200 pond per jaar voor hun opleiding. Studenten wiens ouders minder verdienen dan 20970 per jaar zijn vrijgesteld en er zijn ook andere speciale ontheffingen.
Financiële hulp voor studenten in het VK
Door de afwezigheid van beurzen heeft de regering een financieel schema voor onderhoud geïntroduceerd, waarbij studenten leningen kunnen aangaan zonder intresten te moeten betalen. In 2007/8 varieerden de leningen van 2620 pond (een student die op kot verblijft) tot een maximum van 6315 pond (voor een student die niet thuis woont in Londen).
Vanaf het jaar 2006 konden studenten ook lenen tot een maximum van 3070 pond. Dit bedrag wordt onmiddellijk betaald aan de universiteit of hogeschool. Een deel van de lening, 75%, is niet beschikbaar voor alle studenten en de resterende 25% wordt beoordeeld volgens je familiaal inkomen. De intrest op het loon is evenredig aan de inflatie. De schulden op leningen moeten terugbetaald worden eens je inkomen boven de minimum drempel ligt (15000 pond). Je betaalt 9% van je inkomen boven de drempel; bijvoorbeeld als je inkomen 19000 pond per jaar is, moet je 30 pond per maand betalen (9% van 4000 pond).
Zo is het bedrag dat je maandelijks betaald gerelateerd aan je inkomen. Het Departement voor Onderwijs en Vaardigheden heeft een gratis brochure gepubliceerd, met name Financial Support for Higher Education Students.
Voor studenten met financiële moeilijkheden is het soms niet nodig om hun schulden terug te betalen van het Acces to Learning Fund. Deze instelling vervangt de voormalige Harship Loans en Hardship Funds. Informatie kan men krijgen bij individuele colleges en universiteiten.
Beurzen
Naast leningen kunnen studenten aanvraag doen voor financiële hulp van een fonds dat colleges discreet verstrekt aan behoeftige studenten. Wanneer je naar de universiteit gaat krijg je info over studentenleningen en het toegankelijk fonds door het administratieve departement of de studentenunie. Banken bieden studenten ook zichtrekeningen aan die vrij zijn van intrest. Hiermee moet men wel opletten.
Een stijgend aantal bedrijven en professionele organisaties (en het leger) sponsoren het hogere onderwijs, in ruil voor een aantal jaar verschaffing van diensten. Vele studenten vinden het steeds moeilijker om te leven van hun inkomen en sommige zijn verplicht om een universiteit te kiezen buiten hun wil door hun beperkte financiële middelen.
Als je start aan de universiteit of hoge school heb je recht op een beurs van 1000 pond per jaar. Dit hangt echter wel af van je persoonlijke inkomen. De maximum beurs bedraagt 1000 pond en zal betaald worden aan mensen die een lager inkomen dan 16340 pond hebben in 2007/08.
EU-studenten
Er worden ook beurzen aan EU-burger gegeven en hun kinderen die in het VK werken. Ook krijgen erkende vluchtelingen en hun kinderen een beurs. EU-burgers die inwonende zijn binnen de EU hebben recht op beurzen (die enkel de kosten voor universiteit dekken) op dezelfde basis als Britse inwoners, maar betalen hun eigen leefkosten.
Als uitzondering kan de regering ook beurzen geven die de levenskost dekt. Deze beurzen zijn enkel voor studenten die in het VK hebben gewoond (of de Kanaaleilanden of eiland Man) gedurende drie jaar voor de aanvang van hun cursus. De factoren die de omvang van de beurs bepalen zijn ingewikkeld en hangen vooral af van de financiële toestand van de student en van de ouders.
Niet-EU studenten
Overzeese studenten van buiten de EU moeten de volle kosten betalen voor hun studies en verblijf. Deze omvatten de niet-EU, EER burgers, tenzij ze migrantwerkers geweest zijn in het VK of het een kind of echtgenoot/echtgenote is van een EER migrantwerker. De kosten voor overzeese studenten zijn als volgt: kunstvakken van 6250 tot 7650 pond, wetenschappelijke vakken van 6500 tot 9700 pond en klinische vakken van 9960 tot 18000. Er zijn echter publieke en private beurzen en schema's beschikbaar voor overzeese studenten, vooral voor postgraduaten.
Ze worden verschaft door de Britse regering, de Britse Raad, universiteiten en individuele colleges, en door een aantal private beheerders en professionele instanties. Men kan wereldwijd info over beurzen vinden bij 80 Britse raadskantoren en op deze website. Met zelfs een beurs moet je in staat zijn om te zorgen voor jezelf tijdens je studies.
Jonge mensen van 16 tot 18 jaar kunnen hun opleiding verder zetten aan een school die beheerd wordt door de lokale onderwijsraad. De vergoedingen zijn betaalbaar en studenten moeten een goede kennis van het Engels hebben. Ook moeten ze de nodige kwalificaties kunnen voorleggen.
Een buitenlandse burger van ouder dan 18 jaar die in het VK wenst te studeren voor langer dan zes maanden (om een professionele kwalificatie te kunnen behalen) moet zijn kwalificaties en financiële middelen kunnen bewijzen. Het bewijs moet ingediend worden bij de onderwijsinstelling en bij de immigratie autoriteiten.
Levenskost
De geschatte jaarlijkse levenskost voor studenten bedragen ongeveer 730 pond per maand in Londen en 585 in provincies. De financiële overmacht van studenten heeft er voor gezorgd dat er jaarlijks veel studenten hun studies laten staan. Ongeveer één op acht studenten stopt met zijn studies en gaat op zoek naar een job.
Vele universiteiten hebben jobclubs die studenten helpen hun inkomen te verdubbelen en ongeveer één derde van de studenten slagen erin om hun studies te volbrengen. Overzeese studenten in het VK die langer dan zes maanden studeren hebben recht op gratis ziekenzorg van de Nationale Gezondheidsdienst.
Studenten van kortere opleidingen genieten ook als hun thuisland een wederkerige gezondheidsovereenkomst heeft afgesloten met het VK. Indien niet, moeten ze een private ziekteverzekering aangaan.
Toelatingskwalificaties voor Britse universiteiten
De minimum kwalificatie voor de toelating aan een universiteit is een mix van GCE A-niveaus en AS-niveaus of SCE (in Schotland). Hoe beter de universiteit (of betere reputatie) en hoe populairder de cursus, hoe hoger de toelatingskwalificaties zijn.
Aanvragers hebben gewoonlijk minimum twee of drie A-niveau certificaten nodig en drie GCSE (minimum graad C), inclusief een vreemde taal en Engels en wiskunde. De minimum toelatingskwalificaties worden bepaald door de individuele universiteiten en hogescholen en variëren aanzienlijk.
De basis A-niveau vereiste voor de meeste cursussen is een A-niveau E graad en vele colleges en universiteiten aanvaarden studenten met A-niveau D graden. Universiteiten en andere instellingen zijn gewoonlijk zeer flexibel in hun toelatingsvoorwaarden, vooral bij oudere studenten (21 of ouder) en diegene met andere kwalificaties. Ongeveer 20% van de universiteitsstudenten is ouder dan 35 jaar. Kwalificaties voor overzeese studenten, die hen kunnen toelaten tot de universiteit in hun eigen land, worden in overweging genomen.
Waarschijnlijk zijn er wel nog certificaten vereist van het niveau A (of gelijkaardig). Alle aanvragen worden bekeurd op hun verdiensten, wat ook je kwalificaties zijn. Sommige universiteiten werden gedwongen om de toelatingsvoorwaarden te verminderen, vooral voor wetenschappelijke en ingenieursopleidingen. Dit is te wijten aan de terugval van A-niveau standaarden (sommige hebben de ingenieursstudies uitgebreid van drie naar vier jaar).
Alle buitenlandse studenten vereisen een grondige kennis van de Engelse taal. Dit wordt getest, tenzij de kandidaat over een certificaat beschikt. Britse universiteiten aanvaarden International Baccalaureate (IB) certificate als toetredingsvoorwaarde. Een middelbaar diploma van de VS wordt gewoonlijk niet aanvaard. Contacteer de individuele universiteiten voor verdere informatie.
Opleidingen
Het academiejaar van de universiteit start in september of oktober en eindigt in juni of juli. Het is verdeeld in drie semesters van acht tot tien weken. Studenten studeren een hoofdvak met twee bijvakken en specialiseren in hun hoofdvak voor de eerste twee jaar.
De hoofdvakken zijn vaak onderverdeeld in componenten. Voor elk deel is er een andere professor of lector, bv. wiskunde kan onderverdeeld worden in zuiver theoretische wiskunde, practicum, meetkunde en algebra. In sommige universiteiten is het mogelijk voor studenten om hun eigen cursussen samen te stellen. Vele studenten kiezen voor een combinatie van theorie en praktijk. Hierbij moet de student een jaar werken in een bedrijf of zaak.
Kosten
Hoewel kosten vastgesteld worden door individuele instellingen, kan de regering ook suggesties doen inzake de vergoedingen. Voor thuis studenten en studenten van EU-landen worden de vergoedingen vastgesteld op drie niveaus. EU-studenten kunnen de volgende brochure krijgen; Investing in the Future: Help with Tuition Fees for European Union (EU) Students .
Universiteitsdiploma's in het VK
De meest voorkomende diploma's zijn een Bachelor of Arts (BA) en een Bachelor of Science (Bsc). De Bachelor-diploma's krijgen een indeling. Het hoogste diploma is een 'honours' diploma en wordt uitgereikt wanneer de cursus extra materiaal omvatte over het hoofdvak. Het hoogste certificaat is een first-class degree, wat nogal zeldzaam is. Second-class diploma's worden ingedeeld als 2,1 (heel goed) en 2,2 (gemiddeld). Deze komen regelmatig voor terwijl een derde klasse diploma minder voorkomt.
De laagste indeling is een 'pass'. Second degrees zijn gewoonlijk een Master of Arts (MA) of een Master of Science (Msc). Deze worden uitgereikt aan Bachelors voor een cursus van één jaar voor een onderwerp verschillend aan hun studievakken. Studenten die postgraduaat werk doen in dezelfde vakken als hun undergraduate werk, doen gewoonlijk een 2-jarige Master in Filosofie (M-Phil) of een 3-jarige Dokter in Filosofie (PhD). Sommige Schotse universiteiten reiken een Master-diploma uit als eerste diploma in kunstvakken.
Graduaten die als leerkrachten in aanmerking willen komen moeten een 4-jarige Bachelor-opleiding in het onderwijs doen. Daarbij moeten ze ook nog één jaar postgraduaat training volgen aan een universiteit of college voor lerarenopleiding (gekend als Postgraduate Certificate of Education or PGCE).
Aanvragen
Om een plaats aan te vragen aan de universiteit deel je best eerst schriftelijk je persoonlijke gegevens mee aan de inschrijvingsdienst. Vraag hen naar informatie. Eens je een antwoord hebt gekregen en je geïnteresseerd bent, kan je overgaan tot de formele aanvraag.
Alle aanvragen voor voltijdse studies aan Britse universiteiten moeten gedaan worden bij de Universities and Colleges Admissions Services (UCAS) , PO Box 28, Cheltenham GL52 3LZ (0870-112 2211). Zij hebben adressen van alle universiteits en hogeschool cursussen (meer dan 100000!). Een nuttig boek voor inschrijvers aan de universiteit is de UCAS University and College Entrance Official Guide.
Geïnteresseerden kunnen hun aanvraag via de post of online doen voor maximum zes cursussen (dit kan bij zes verschillende universiteiten zijn). Deze kosten ongeveer 15 pond. Het aantal aanvragers per universiteit varieert aanzienlijk van universiteit tot universiteit. Je doet best geen aanvraag bij universiteiten waar er een hoge concurrentie is voor plaatsen (tenzij je een genie bent).
De meeste universiteiten hebben tussen 10 en 15 aanvragen per plaats beschikbaar, bij de meest populaire cursussen, inclusief geneeskunde, rechten en kunstcursussen zoals Engels. Het academiejaar begint gewoonlijk in oktober. Je dient je aanvraag dus te doen in de herfst van het vorig jaar (bv. doe je aanvraag in de herfst van 2007 om je studies te starten in oktober 2008).
UCAS aanvaardt aanvragen van 1 september van het vorige jaar en de uiterste datum is 15 januari (15 oktober voor de universiteit van Oxford of Cambridge, waar aanvragers onmiddellijk hun aanvragen kunnen doen bij het college en een ingangsexamen moeten afleggen). Diegene met een aantal aanbiedingen moeten er twee kiezen tegen 15 mei, anders lopen ze het risico dat ze geweigerd worden.
Late aanvragen
Late aanvragen worden aanvaard tot juni van het startjaar en voor late aanvragers is er een 'clearing scheme' tot september. Wanneer A-niveau resultaten elk jaar aangekondigd worden in augustus, publiceren de kwaliteitskranten (broadsheets) informatie over openstaande plaatsen in universiteiten voor diegene die nog geen plaats hebben.
Deze zijn ook bestemd voor diegene die beter of slechter gepresteerd hebben dan verwacht in hun A-niveaus, en plaatsen aan een betere universiteit zoeken of diegene die niet langer in aanmerking komen voor hun oorspronkelijke keuze. Vele instituten hebben advertenties in nationale kranten, vooral onder de rubriek onderwijs. Het elektronische onderwijsnetwerk Campus 2000 werkt elk jaar tot 21 september en is de grootste bron voor up-to-date vacatures.
Accommodatie
De accommodatie kost is een belangrijke factor voor vele studenten bij de beslissing van naar welke universiteit ze willen gaan en een stijgend aantal studenten blijven thuis door de toenemende kosten. De universiteiten adviseren de studenten om een appartement te huren of een kamer in de universiteit aan te vragen.
Slechts één derde van de studenten kunnen een kamer krijgen binnen de universiteit, hoewel de meeste universiteiten aan alle eerstejaars onderdak bieden. Studenten moeten zo snel mogelijk aanvraag doen naar plaatsen bij de maatschappelijke assistenten. Zij staan in voor het zoeken naar gepaste accommodatie voor de studenten (college en privaat). Sommige colleges hebben verblijfplaatsen voor overzeese studenten voor de duur van hun cursus. De kost van accommodatie varieert aanzienlijk en bedraagt ongeveer 50 pond per week.
Privé accommodatie
Een groot aantal studenten huren appartementen of huizen waarvan een particulier eigenaar is. Ze kunnen deze appartementen delen met andere studenten, hoewel dit soort accommodatie in vele gebieden moeilijk te vinden en duur is (van ongeveer 35 pond per week in provincies tot 80 pond per week in Londen). Een ander alternatief is om een privé-huis te huren waarbij de maaltijden zijn inbegrepen.
De Britse Raad kan je mogelijk helpen bij het zoeken naar accommodatie (het adres van je lokale kantoor kan men bekomen bij de British Diplomatic Posts abroad). Als je in Londen studeert kan je de British Council Accommodation Unit controleren (020-7930 8466).
Het British Council Information Centre (10 Spring Gardens, London SW1A 2BN, 020-7389 4548) geeft info en advies over studies in het VK voor overzeese studenten. De website 'Education UK ' heeft ook goede info over studeren in het VK.
Open Universiteit
Naast de traditionele universiteiten (waar studenten alle lessen bijwonen aan de universiteit) heeft het UK ook een Open Universiteit (OU). Deze hebben geen centrale campus en het meeste studiewerk gebeurt thuis. De OU is één van de meest succesvolle instelling van het Britse onderwijs en miljoenen mensen hebben zich hierbij al ingeschreven.
De Open Universiteit is toegankelijk voor iedereen, ongeacht de leeftijd, bezetting, achtergrond of vorige kwalificaties. Er zijn geen toelatingsvoorwaarden, geen interview en barrières. Je moet wel 18 jaar zijn, inwoner van het VK en hard werken! Studenten aan de Open Universiteit studeren thuis in hun vrije tijd (sommige colleges worden uitgezonden op de BBC radio en TV, ze starten al om 6 u). Studenten hebben veel bijstand. De Open Universiteit heeft een netwerk van 13 regionale centrums en meer dan 250 studiecentra doorheen het VK. Deze studiecentra hebben 5000 lesgevers en raadgevers die instaan om mensen de begeleiden doorheen de studies.
Je hebt ook de gelegenheid om andere studenten te ontmoeten en residentiële zomerscholen. Naast de traditionele diplomacursussen biedt de OU korte cursussen, self-contained study pakketten en postgraduaat diploma's. Voor verdere informatie kan je de volgende instantie contacteren; the Central Enquiry Service, Open University , PO Box 197, Milton Keynes MK7 6BJ (0845-300 6090).
Studie-organisaties
Alle universiteiten hebben een variatie aan gemeenschappen en clubs. Vele worden georganiseerd door de studentenraad, dat het centrum is voor sociale activiteiten. De meeste studentenraden in Engeland en Wales zijn lid van de Nationale Unie van Studenten. Er zijn ook instanties voor studenten in Schotland en het noorden van Ierland.
De meeste universiteiten hebben fantastische sportfaciliteiten die ook toegankelijk zijn voor de gemeenschap. Je hebt tenminste zes pasfoto's nodig voor studentenkaarten en reispassen, waar je ook studeert.
Verdere informatie
De consumentenorganisatie publiceert een aantal boeken voor diegene die verder willen studeren, inclusief Making the Most of Higher Education door Edith Rudinger, Which? Subject? en Which? Career? Andere nuttige boeken zijn The Student Book door Klaus Boehm en Jenny Lees-Spalding (Trotman), deze omvatten alles wat je moet weten om naar de universiteit te gaan, en The Times Good University Guide door John O'Leary (Times Books).
Het tijdschrift School Leaver & Which Course is beschikbaar bij carrièrecentra. UKCOSA voorziet veel informatie over potentiële buitenlandse universiteitsstudenten in het VK.
Ook in dit gedeelte
- Introductie: Het Britse onderwijssysteem
- De keuze van een staatsschool: Kleuteronderwijs, lager en middelbaar
- Staatsscholen in het VK: Hervormingen, standaarden en soorten scholen
- Privéscholen in het VK: Hoe vind je de beste school?
- Hoger Onderwijs in het VK: Universiteiten, diploma's en toelating